De cookiewet: zullen we het weer eens over de gebruiker hebben?

Heel internetland is de laatste weken nog maar in de ban van één ding: de cookiewet. Het lijkt wel of iedereen het in de afgelopen weken alleen maar heeft gehad over de gevolgen van de cookiewet. Men probeerde vragen te beantwoorden als: Hoe moet je het implementeren? Wat valt er allemaal onder de nieuwe wet? Zijn er alternatieven? En wat zijn de gevolgen als je je niet aan de regels houdt? Maar ondanks de tientallen, zo niet honderden artikelen over de cookiewet lijkt nog steeds niemand exact de antwoorden op die vragen te weten.

Waar ik echter niemand over hoor is de essentie van de cookiewet. En hoe je je verplichtingen naar je gebruikers het beste kunt invullen. Niet hoe het technisch precies moet, maar wat de gebruikers van jou zouden mogen verwachten als website-eigenaar en wat je naar gebruikers toe wettelijk, maar misschien zelfs ook wel moreel verplicht bent. Want de cookiewet is er met een reden: gebruikers beschermen tegen ongewenst gebruik van persoonlijke gegevens.

Waar de cookiewet wellicht op sommige vlakken zijn doel voorbij schiet, denk ik dat de intentie van de wet niet meer dan terecht is. Op allerlei andere plekken zijn consumenten vergaand beschermd tegen misbruik van persoonlijke gegevens. Of het nu gaat om commerciële e-mail, het bijhouden van kijk- en luistercijfers, telemarketing of huis-aan-huis reclame. Voor al deze middelen zijn er manieren om verzameling en gebruik van persoonlijke gegevens te reguleren. Of dit nu gebeurt met een opt-in (e-mail en kijk- en luisteronderzoek) of een opt-out (huis-aan-huisreclame en telemarketing), er is een eenduidige manier om aan te geven of je iets wilt of niet. Maar op internet ben je nu nog gedwongen om zelf te regelen wat er eventueel aan persoonlijke gegevens verzameld en gebruikt wordt. Het kan wel (tot op zeker niveau), maar veel mensen zullen niet weten hoe. Vandaar de cookiewet.

Dus zullen we het nu met zijn allen gaan hebben over hoe we die gebruiker, die consument, die we koesteren en die we zo hard nodig hebben, hoe we die gaan vertellen wat we allemaal van zijn gegevens gebruiken? En zullen we proberen die gebruiker zo goed mogelijk te overtuigen dat we die informatie echt nodig hebben om zijn gebruikerservaring zo goed mogelijk te maken? Of dat we die afgestemde advertenties echt nodig hebben om onze diensten en producten gratis of voor lagere kosten aan te bieden? En als de gebruiker dat dan niet wil, zullen we dan nadenken over zo’n makkelijk en duidelijk mogelijk systeem waarbij de gebruiker aan kan geven wat hij wel en niet wil? Is dat een idee?

Zullen we gewoon weer eens proberen met zijn allen als marketeer te denken? Vanuit de gebruiker? En vanuit daar oplossingen verzinnen. Want als de huidige wet niet werkt dan hebben we daar allemaal last van en dal zal die wet ook wel aangepast worden, neem dat maar van mij aan. Maar tot die tijd kunnen we wel nadenken over de beste oplossing. En onze doelgroep serieus nemen. Want als er één ding is dat consumenten belangrijk vinden dan is het om te weten dat ze serieus genomen worden.

Update: een mooi voorbeeld van het focussen op de gebruiker vind ik de uitleg over cookies van The Guardian. Hoewel deze niet aan de strengere Nederlandse richtlijnen voldoet merk je wel dat ze deze informatie geschreven hebben om de gebruiker te helpen met het begrijpen van de functie van cookies. Weet jij ook een mooi voorbeeld? Laat het dan weten in de comments.